Zioło odwagi
W dawnych wierzeniach tymianek uznawano za zioło odwagi i ochrony. Gałązki tymianku wszywano w odzież wojowników, a jego zapach miał dodawać sił i chronić przed złymi wpływami.
Thymus vulgaris
Niska, zimozielona krzewinka o zdrewniałych łodygach i małych, skórzastych listkach. Jedna z najważniejszych przypraw kuchni śródziemnomorskiej i cenione zioło lecznicze.
Niska krzewinka tworząca zwarte, pachnące kępy
Małe, skórzaste listki o intensywnym, korzennym zapachu
Drobne, różowo-fioletowe kwiaty chętnie odwiedzane przez pszczoły
Suche, słoneczne i kamieniste miejsca
Zioło wykrztuśne i odkażające przy kaszlu
Tymian właściwy tworzy niskie, gęsto rozgałęzione kępki o wysokości 10–30 cm. Pędy są u dołu zdrewniałe, wyżej zielone i delikatne. Roślina ma tendencję do rozrastania się na boki i tworzenia niskich dywanów, które doskonale znoszą suszę i silne słońce.
Liście tymianku są bardzo małe (ok. 5–10 mm), wąskolancetowate lub eliptyczne, skórzaste i gęsto ułożone na pędach. Górna strona jest ciemnozielona, dolna jaśniejsza. W gruczołkach wydzielniczych znajdują się olejki eteryczne – po roztarciu liście wydzielają silny, korzenny zapach.
Kwiaty tymianku są drobne, wargowe, zwykle w odcieniach różu i fioletu. Tworzą gęste nibykłosy na szczytach pędów. Okres kwitnienia przypada zazwyczaj na maj–lipiec. Kwiaty są bardzo miododajne i stanowią ważne źródło pokarmu dla pszczół i innych zapylaczy.
Tymian właściwy najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na glebach lekkich, przepuszczalnych i raczej suchych. Spotykany jest na ciepłych zboczach, wśród skał i na suchych murkach. W ogrodach sprawdza się w ogrodach skalnych, na obrzeżach ścieżek i w podwyższonych rabatach ziołowych.
Tymian jest cenionym ziołem przy kaszlu, przeziębieniu i stanach zapalnych dróg oddechowych. Olejek tymiankowy z tymolem działa przeciwbakteryjnie, rozkurczowo i wykrztuśnie. Napary z tymianku ułatwiają odkrztuszanie zalegającej wydzieliny i łagodzą skurcz oskrzeli.
Świeży i suszony tymianek świetnie pasuje do pieczonych mięs, warzyw, dań z roślin strączkowych oraz sosów pomidorowych. Podkreśla smak potraw i ułatwia trawienie cięższych dań.
Świeże listki tymianku można zalać dobrej jakości olejem lub wymieszać z miękkim masłem. Powstaje pachnący dodatek do pieczonych warzyw, ziemniaków i dań z grilla.
Delikatny napar z tymianku można pić także profilaktycznie – rozgrzewa, delikatnie wspiera trawienie i ma przyjemny, korzenny smak.
Napar lub syrop z tymianku łagodzi kaszel, ułatwia odkrztuszanie śluzu i działa odkażająco na drogi oddechowe. Może być stosowany pomocniczo przy przeziębieniu.
Tymian pobudza wydzielanie soków trawiennych i może łagodzić wzdęcia oraz uczucie pełności po posiłku. Szczególnie poleca się go do dań ciężkostrawnych.
Mocniejszy napar z tymianku sprawdza się jako płukanka przy bólu gardła lub stanach zapalnych w jamie ustnej. Działa odkażająco i odświeżająco.
Mocniejszy napar z tymianku można dodać do wody do sprzątania lub wykorzystać do przetarcia małych powierzchni. Suszone pęczki tymianku w szafie delikatnie odświeżają powietrze.
Niskie kępy kwitnącego tymianku są atrakcyjne w ogrodach skalnych, przy murkach i na obrzeżach ścieżek. Roślina obficie kwitnie i jest chętnie odwiedzana przez pszczoły.
Pomaga zmniejszać stany zapalne w organizmie, łagodzi bóle mięśni i stawów.
Poprawia pracę układu trawiennego, pomaga przy wzdęciach i braku apetytu.
Łagodzi kaszel, przeziębienie i stany zapalne oskrzeli.
Chroni komórki przed wolnymi rodnikami i spowalnia starzenie.
Wspomaga gojenie ran, trądziku i innych problemów skórnych.
Pomaga zwalczać bakterie i infekcje.
Wzmacnia odporność w czasie infekcji wirusowych.
Łagodzi objawy przeziębienia, gorączki i grypy.
Informacje na tej stronie mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępują profesjonalnej opieki medycznej. Przed użyciem jakichkolwiek roślin w celach leczniczych zawsze skonsultuj się z lekarzem lub certyfikowanym zielarzem.
Niektóre rośliny mogą powodować reakcje alergiczne lub wchodzić w interakcje z lekami. Zachowaj ostrożność i w razie wątpliwości skonsultuj się ze specjalistą.
Tymian lubi pełne słońce i przepuszczalną, raczej suchą glebę. Dobrze rośnie na skalniakach, murkach i w ziołowych rabatach, źle znosi długotrwałą wilgoć i ciężkie podłoże.
Informacje o właściwościach leczniczych mają charakter informacyjny i nie zastępują profesjonalnej opieki medycznej. Przed użyciem w celach leczniczych zawsze skonsultuj się z lekarzem lub wykwalifikowanym zielarzem. Jeśli nie masz pewności co do identyfikacji rośliny, nie zbieraj jej ani jej nie używaj!
Typowe ilości tymianku używane jako przyprawa są uznawane za bezpieczne. Zbyt częste picie bardzo mocnych naparów może jednak podrażniać układ pokarmowy – warto zachować umiar.
Kulinarne ilości tymianku są zazwyczaj akceptowane w ciąży. W przypadku stosowania większych dawek zioła lub olejku eterycznego (wewnętrznie) konieczna jest konsultacja z lekarzem.
Olejek tymiankowy jest bardzo skoncentrowany i nie powinien być podawany dzieciom doustnie. U małych dzieci stosuj jedynie łagodne napary w małych ilościach, zgodnie z zaleceniami specjalisty.
U osób wrażliwych może dojść do reakcji alergicznej na tymian lub inne rośliny z rodziny jasnotowatych. W razie wysypki, świądu lub problemów z oddychaniem przerwij stosowanie i skonsultuj się z lekarzem.
W dawnych wierzeniach tymianek uznawano za zioło odwagi i ochrony. Gałązki tymianku wszywano w odzież wojowników, a jego zapach miał dodawać sił i chronić przed złymi wpływami.
Kwitnący tymianek jest ważną rośliną miododajną na suchych murawach i w ogrodach skalnych. Przyciąga liczne pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające.
Tymian jest niezastąpionym dodatkiem do pieczonych mięs, warzyw, zup i sosów pomidorowych. Wchodzi w skład wielu mieszanek ziołowych, m.in. ziół prowansalskich.
„Znajomość dzikich roślin łączy tradycyjną mądrość naszych przodków ze współczesną wiedzą naukową.“